2 - اين شرح پس از وفات ميرداماد به رشتهء تحرير درآمده ولذا شارح در مقدّمه بدان اشاره نموده است . « ثمّ انّى لمّا اقتبست أنوار أفانين العلوم من أضواء كوكب درّى توقد من شجرة مباركة ، هو الحكيم العظيم ، وآية اللّه الكريم ، باقر علوم الأوّلين والآخرين ، أعلى اللّه درجته في أعلى العليين ، وحشره مع أجداده المعصومين الأطيبين » . ودر جاى ديگر از ميرداماد چنين ياد كرده : « أسكنه اللّه على فراديس جنانه » . « 1 » 3 - شارح به جهت صعوبت متن كتاب به شرح آن همّت‌گماشته شده است . « وهو كتاب كريم يتحيّر ممّا فيه من أشعة شموسه وومضات بروقه أبصار أولى الأبصار ، ويهشّ على أسراره المكنونة وينهش إلى أبكاره المخزونة ، ويدهش إلى لآليه المنشورة عقول ذوى الأفكار » . 4 - اين شرح بر خلاف نام « 2 » آن به تحليل متسلسل عبارات نپرداخته ، وحاوي تعليقه‌ها وحواشي كوتاه وبلند بر مواضع مختلف كتاب است ، البتة در آغاز نوشتار جنبهء شرحي بودن آن تا حدّى غالب است . 5 - در اين شرح مؤلّف كوشيده است تا پرده از اسرار عبارات كتاب بردارد ولذا گاه به حلّ لغات كتاب پرداخته ، وگاه به شرح عبارات پرداخته است . أو در مقام شرح عبارات با دقت وكاوشى كم‌نظير به احالهء مطلب به كتب ديگر پرداخته ، واثرى كم‌نظير را بيش روى خواننده خود گذاشته است « 3 » . أو همچنين در پاره‌اى از

--> ( 1 ) - لازم به ذكر است كه وى در تعليقه 188 / 17 اشاره به حيات أستاذ در حين نگارش نموده است : « هناك مشاركة رابعة أوردها المصنّف ، دام ظلّه » . ( 2 ) - بنا به جمع عبارات مؤلّف در مقدّمه اين رساله « بأن أتصدى شرح هذا الكتاب . . . ثم رأيت أنّ الأوان . . . والحال حال الافتتاح . . . » وكتب ديگر أو چون العروة الوثقى نام اين نگاشته شرح القبسات است . ( 3 ) - وى در پاره‌اى از موارد با نقل قول از دو كتاب يك مؤلّف به تناقض‌گويى وى اشاره نموده ودر پاره‌اى از موارد به رفع تهافت آن مىپردازد .